น่นอนว่าพระเอกคือ ลาบขม ขมจริง เหนียวจริงแต่ไม่เผ็ดร้อนจนกลบรสเป็นความขมแบบสุขุมกินช้า ๆ แล้วเข้าใจทันทีว่าทำไมคนเหนือถึงรัก
แต่สิ่งที่ทำให้ติดใจจริง ๆ คือเมนูแนะนำที่เปลี่ยนไปทุกวัน เหมือนเปิดสำรับของป่า วันนี้อาจเจอ จี้กุ่งทอด วันไหนโชคดีมี แมงมัน บางฤดูได้ ไข่มดแดง เปรี้ยวนุ่ม หรือ เห็ดถอบ กรุบ ๆ
ทุกจานคือของตามฤดูกาล ไม่มีการฝืน ไม่มีการเร่ง
และ อีกเหตุผลที่ร้านนี้ไม่ธรรมดา คือที่นี่เป็น ที่ฝากท้องของศิลปิน ที่พำนักอยู่เชียงใหม่หลายคนโต๊ะไม้เรียบ ๆ นี้ เคยรองรับทั้งบทสนทนายาว ไอเดียสด ๆและมื้อข้าวที่ไม่ต้องรีบ
พิกัดอยู่แถว แม่ออน กินอิ่มแล้วไปต่อได้สบาย ทั้ง แม่ลาย หรือ แม่กำปอง ทริปเดียวได้ทั้งรสป่าและลมเขา
ถ้าคุณชอบอาหารที่มีเรื่องเล่า ไม่เหมือนเมื่อวาน และ มีคนสร้างงานนั่งกินอยู่ข้าง ๆ ลาบขมแม่ออน คือร้านที่ควรขับรถไปหาเองสักครั้ง ????????
